عهدی که باتوبستم هرگز شکستی نیست

آه چه ايام سختي  ميگذراندم وميگذرانم ... واقعا"چه سخت اياميست... شرمنده هستم اي سال ، اي سال زيبا !اي ايام مبارك !ولي چه كنم كه من انساني ضعيف و بي توفيق و دست بسته ام!  تمامي تحركات و دلجويي و مخدرات و مسكن هاي غير خدايي و شيطاني نيز بي اثر و بي نتيجه بود واززيبايي درماني منحرف در عالم ماده تا صوت وسيرت و صورت همه موقتي و  ضعيف و ذليل بوده اند  وهمان تعبير دست و پا زدن هاي مذبوحانه  چه زيبا استعاره  ايست بر اين بيهوده پاييدنها ي من ...

 از قديم الايام  نه چندان دور  كه خود را شناخته ام هميشه بر خويشتن خويش  متذكر بوده ام كه روح من كه او را بزرگ شناخته امش  روحيه و اعتماد به نفس و اراده  وانگيزه  وهيجانش را از جاده هاي خدا مي گيرد...آري من نه آنم  كه از اين ميوه هاي گنديده و فاسد اين روانشناسي سكولاروبیگانه باخدا قوت روح و فكر برگيرم.

آه كه همه روحيات  و فكريات  و حالا ت و درونياتم رابا استاندارد ها و و معيار هاي او یافته ام.

آري رضايت خدا از من موجب شاديم است اگر چه ظاهرا" دردنیا درزیر سخت ترین امتحانات وشدائدورنج های روح وجسم  باشم. آري ،همه اينها  در صورتيست كه بدانم او از من راضي است  تنها اگر او به من لبخند بزند ازلبخند ش چنان گرما و چنان انرژي و قدرتي ميگيرم كه از من در اين كره خاكي قويتر... قدرتمندتر وبااراده تر... شادتر وباانگيزه تر و سرحالتر نيست ، آري خوب ميدانم و خوب مي فهمم... سالهاست كه نیاز وغذای روح خود را برتراز هرروانشناسی دراین عالم دانسته ام ... اما چه كنم  كه در اين دنيا فراوان دامهايست كه شيطان  و نفس به خصومت با اين رابطه شيرين پهن كرده اند و قصد پي كردن شتر صالحم را دارند ... آري !شيطان باخباثت وقساوتش امر بر گناه می کند ووقتي تورا درورطه گناه یافت نهیبت می زند که گناه  كردي!پس اینک خدایت از تو بیزار است ! اینک  تو را دوست ندارد!  پس هر آینه افسرده باش ... ضعيف باش  و ناراحت ، چون گناه كردي ونافرمانی .

آه...امان ازآن روزیکه این دست  آسمانی از دست انسان به در آید. آه ...چه فاجعه ایست ،چه زشت ایامی و چه سیاه وظلمانی روزگاریست آه... همیشه پس از دوری فراوان وکشیدن مصائب فراق و  ورنج  وپربشانی های این انقطاع  ودلزده  وملول شدن از این مخدرات دروغین به سوی او آمده ام و...آه...

خداوند را آرامش مطلق یافته ام... آرامشی که فقط طعمش مختص به خودش است ...آرامشی که هیچ آرامش دیگری به عمق آن نمیرسد ....آرامشی که ذهنم توانسته آنرادرک کند ...آرامشی که   از سرچشمه ای لایزال وابدی میتراود.... آرامشی است عمیق... آه ...عمیق ...عمیق... خلصه ای که بازتابش برجسم چیزی جز راحتی لذت بخش و شیرین وعرفانی ن+یست .

آه آرامش پس از راز ونیاز، آرامش پس از استغاثه، گریه، التماس  به او... گویی به هما ن کسی که می خواستی بگویی گفتی ،گویی همان چیزی را که می بایست می گفتی گفتی،گویی همان کسی را که می بایست می دیدی دیدی، آری !صحبت و درد دل با او کفایت می کند آری! یا کافی... آری دیگر هیچ احتیاجی به مردم دنیاست. انگار همه چیز در جای خودش قرار گرفت .توازن وتناسب وآرامش همه جا رافراگرفت...

ارتباط با خدا یعنی ثروت! وآه چه کسی است که بداند که چه معنای ژرف و عمیق و وسیعی در این کلمه نهان است .آه...آری ارتباط باخدا یعنی وسعت یعنی وسعت فکریعنی وسعت نظر یعنی وسعت صدر یعنی وسعت اخلاق یعنی وسعت آرامش یعنی وسعت جود و رحمت واقعا"هرچه وارد این بحث  شوم  بیشتربه عمق معنای صفت جلاله (یا کافی) پی می برم ...واقعا"خداوند انسان را از هرجهت کفایت می کند ...آرا مش ارتباطش شمارابه آرامش دیگری محتاج نمی کند فکر ارتباط با او ودر کنار او بودن  توی چشم او بودن وزیر بال و پر او بودن  به انسان آرامش میدهد که دیگردغدغه دوستی و رفاقت وتوجه کس دیگری را آرزو نکنی... دیگر دنبال کسب افتخار از طریق آویزان شدن به این وآن نباش ...دیگر از اینکه در فلان محفل ومجلس نیستی یا الان درمیان فلان صاحبان جمال وکمال وقدرت وثروت وشوکت ودولت و  ...نیستی محزون و غمگین و حسودنباش. وچه کسی می داند که این نعمت چه نعمت عظیمی است ...هر زمان اگرحتی بخواهی فکر کنی که فلانی فلان جا... اونا الان  ... خوشند.... الان چه می کنند ...من عقب افتادم... من بی نصیبم... بعد یک نظر به رابطه عاشقانه وصمیمی ات باخدا و عمق وابستگی ات به او می کنی وآرامشی بی منتها می گیری ودر وصال یاردلنواز خلوت بهتری میبینی ...باخودزمزمه می کنی آنها با هر که باشندو هرکارکنند به من و نگارم که نمیرسند بعد ریشخندشان می کنی به تمسخرشان میگیری وچه تمسخرشیرینی... چه احساس غرورو ثروت و مقام متحولانه ای ...آه ثروت... ثروت... ثروت.... در این پلان چه خودنمایی ای که نمیکند آه ...این یعنی ثروت، این یعنی شوکت ،این یعنی عظمت ،این یعنی ابهت ، این یعنی عزت  نفس، این یعنی شادی درون و آرامش  ...این یعنی احساس  سنگینی و وزانت این یعنیدر عالم کسی بودن آه... ماانسانهایی کوچک  ...حقیر...محروم وفقیرنیستیم، اتفاقا"ماپادشاهان عالیم ماکیخسروان بیکلاه وبی تخت این عالم هستیم ما با پادشاه در ارتباطیم وآنهم چه ارتباطی، به قول حافظ :                                                                                                  ازلعل توگریابم انگشتری زنهار                                      

                        صد ملک سلیمانم در زیر نگین باشد ...

آه! خداوند را مصداق شادی یافته ام، ... شادی ...چه شادی ای از این بالا تر که شما علم بر رضایت خداوند از خویش دارید .آری او هرثانیه با الهامات و رحمات وبرکات و قضاوقدرش نظرش را واضح وبی پرده برشما الهام می کند واین رضایت موجب شادی و فرح صدچندان میشود و چه شادی عظیم وفاخری،  ارجمند وبزرگمنشانه ای...آه ...چگونه میتوان توصیف اش کرد شادی ای که از احوالاتت از توفیقاتت از قضا وقدرت به رضایت اش پی می بری .

آه! وهمچنان این قصه سردرازدارد وچه میتوان نوشت وچه می توان گفت از این دریای بزرگ با این زبان الکن وقاصر...

اماباید گفت که حیف که این همه ثروت دزدان و قاطعان راه خود رانیز دارد شیطان با حسادتش مانع از رسیدن آدمی به این ثروت و وسعت است وباتهدید و ترغیب به گناه سعی درتشکیک و کدورت در میان انسان و خداوند می کند واینگونه جلوه می دهد که تو به جهت گناهانت از خدا دورشده ای و تنها و بی کسی وباید منتظر عذاب باشی ... خداوند از تو تنفردارد ومنتظر فهروعذابش باش...به رحمت ومغفرتش امید مبندو  به همین گناهان و مخدرات موقت دنیا واندک لذایذش ادامه بده تا به آرامشی موقت دست یابی..به قول قران که می فرماید (َِِوزُین َلهم الشیطان) آری این شعر حافظ که میگه:

که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها ...شرح بیان همین دل و ساوس شیطان لعین است

ادامه دارد...